Mantyzm i omamy

Mantyzm oznacza uczucie natłoku myślowego, zmieniającego się tematycznie. Zjawisko to jest uważane przez chorych za nienormalne i łączy się często z lękiem. Mantyzm jest przejawem automatyzmu psychicznego. Do tej samej kategorii doznań patologicznych należy uczucie pustki w głowie. Omamy (halucynacje) psychiczne polegają na doznawaniu przez chorego nasyłania lub odbierania myśli przez otoczenie. Doznania te są pozbawione fizycznego pierwiastka przeżywania, odbywają się wyłącznie w sferze myśli. Chory doznaje uczucia owładnięcia, odczuwa to jako pozostawanie pod wpływem różnych sił działających z zewnątrz, które czynią z niego bezwolny automat. Skargi chorych, niechętnie zresztą ujawniane, obejmują zjawiska oddziaływania telepatycznego, hipnotycznego, fal radiowych, laserowych, telewizyjnych i innych. Do zespołu oddziaływania zewnętrznego zaliczamy również omamy słowno-ruchowe (psychoruchowe), które wyrażają się w odczuwaniu przez chorych ruchów krtani, języka i warg, jakie normalnie występują przy akcie mówienia. Fenomen ten może prowadzić do głośnego wypowiadania treści myśli. Echolalia halucynacyjna polega na konieczności głośnego wypowiadania doznań halucynacyjnych słuchowych. Opisany zespół występuje najczęściej w paranoidalnej postaci schizofrenii, czasem w szczególnie ciężkich postaciach psychastenii i w psychozach intoksykacyjnych. Zespól paranoiczny tworzą zwarte, usystematyzowane, o dużej spo7,-3fości wewnętrznej urojenia. Jest to właściwie jedyny element składowy tego zespołu. Oprócz urojeń w zespole mogą pojawiać się epizodyczne iluzje i halucynacje, które najczęściej zjawiają się na początku kształtowania się zespołu i więcej nie pojawiają się w toku jego trwania. Stan świadomości i sprawności intelektualnej chorych jest pełny. Rozumowanie chorego wydaje się pozornie logiczne i przekonywające w argumentacji, wywodzi się jednak z przesłanek patologicznych.