Psychiatria

Zapadanie w sen fizjologiczny oraz senność spowodowana rozlicznymi czynnikami zwalnia, zmienia i znacznie utrudnia myślenie, a przez to wypowiedzi mogą przypominać wypowiedzi przypadkowe mało zorne, czasem zbliżone w swym wyrazie do rozkojarzonych. Podobna produkcję słowną, wydawać by się mogło że bliską rozkojarzonej, dostrzec można u ludzi podekscytowanych przebiegiem jakichś ważnych, czasem tragicznych wypadków, które chcą oni jak najszybciej zrelacjonować, chcą jakby powiedzieć wiele ważnych rzeczy na raz. Opuszczają wtedy niektóre ogniwa myślenia, gubią się wobec zadawanych pytań, jakby wyprzedzali myślą własne słowa. Oba te przykłady, choć bliskie w swym kształcie objawowi psychopatologicznego myślenia, o niczym z zakresu patologii psychiki nie świadczą, nie wymagają żadnego leczenia, ustępują samorzutnie. Dokonanie jakiegoś czynu lub zgoda na szczególny typ zachowania lub udział własny w takim zachowaniu nie akceptowany w wymiarze dotychczasowych ocen moralnych lub własnych przekonań, stać się może źródłem powstania fizjologicznej reakcji sensytywnej. Doznający jej ma wrażenie, że o jego przeżyciach osobistych, poglądach lub jakimś szczególnym zachowaniu wie całe otoczenie i w związku z tym bacznie mu się przygląda, uśmiecha się na jego widok, daje mu do zrozumienia, że potępia lub wyśmiewa te bardzo osobiste i często intymne przeżycie. Podmiot takiej reakcji sensytywnej bacznie przygląda się ludziom, czasem unika ich wzroku, unika spotkań i rozmów. Reakcję taką możemy spotkać np. u ludzi, którzy po raz pierwszy przeżyli kontakt seksualny. Reakcja taka jest krótkotrwała, ulega szybko intelektualizacji i wreszcie całkowitemu wygaśnięciu. Nie wymaga leczenia.