Psychiatria

Upojenie patologiczne jest to stan znacznego zaburzenia świadomości wywołany stosunkowo niewielką dawką alkoholu. Stan ten podobny bywa w swej symptomatologii do stanów pomrocznych w padaczce. Początek tej psychozy jest zwykle nagły, występuje niezwłocznie po użyciu małej ilości alkoholu. Występuje zupełne zerwanie więzi z rzeczywistością, głębokie zamącenie świadomości przy jaskrawych manifestacjach różnego stanu spiętrzeń afektywnych, takich jak przerażenie, gniew, i wściekłość. Wyzwala się z niezwykłą siłą popęd agresji, rzadziej popęd seksualny z obcymi dla osobowości chorego formami zachowania seksualnego (ekshibicjonizm, homoseksualizm). Zejście tego stanu następuje najczęściej poprzez głęboki sen (sen terminalny). Upojenie patologiczne różni się zasadniczo klinicznie od zwykłego upicia alkoholowego tym, że do jego powstania potrzebna jest najczęściej niewielka ilość alkoholu, chory nie wykazuje objawów zwykłego upicia (nie ma zaburzeń równowagi, bełkotliwej mowy i innych), zachowanie chorego jest niezrozumiałe dla otoczenia, ponieważ wypływa z pobudek patologicznych, a nie sytuacyjnych, wreszcie powstaje nagle i kończy się snem terminalnym, pozostawia niepamięć okresu psychozy. Stan zachwycenia, czyli ekstazy, jest to uczucie wielkiej radości lub szczęścia połączone z ograniczeniem ekspresji słownej i ruchowej. Stanom takim mogą towarzyszyć zaburzenia świadomości, halucynacje wzrokowe lub słuchowe. Stany ekstazy, swoistego stanu pomrocznego można spotkać w padaczce, reakcji histerycznej i w niektórych zatruciach. Stany te najczęściej pojawiają się u osób skłonnych do mistycyzmu o zabarwieniu religijnym. Zespół splątaniowy (amentywny) jest najcięższą postacią zaburzeń świadomości. Chorzy wykazują całkowitą dezorientację co do własnej osoby i w stosunku do otoczenia. Jedynie z zachowania się chorych możemy wnioskować, że podlegają oni halucynacjom słuchowym i wzrokowym, ponieważ kontakt z chorym w czasie badania jest bardzo utrudniony, wielokrotnie niemożliwy do nawiązania. Luźne, urywane wypowiedzi chorych świadczą o znacznym rozkojarzeniu procesów myślowych. Pacjenci wykazują stały napór do ruchu, są pobudzeni, ale pobudzenie to jest bezładne i bezcelowe, bez niesienia przez chorych agresji na zewnątrz (pobudzenie w ramach łóżka). Przebyta psychoza pozostawia pełną niepamięć okresu chorobowego. Stany amentywne występują jako przejaw bardzo ciężkich zaburzeń czynności mózgu w zakażeniach, zatruciach, zaburzeniach przemiany materii lub w ostrej katatonii.