Psychiatria

Zamroczenie jasne - zwężenie świadomości jest nieduże, sensorium jest nieznacznie przyćmione. Chory działa pozornie zbornie. Jest w pełni zachowana zdolność do wykonywania automatycznych czynności często bardzo skomplikowanych (np. podróże, wędrówki). Chorzy tacy są zborni w wypowiedziach i zachowaniu i na otoczeniu sprawiają wrażenie ludzi zdrowych, jedynie osoby znające chorego są w stanie zauważyć obecność zupełnie innych cech osobowości. Orientacja auto- i allopsychiczna jest głęboko zaburzona. Stany zamroczenia jasnego pokryte są całkowitą niepamięcią. Stany zamroczenia jasnego są uważane powszechnie za ekwiwalenty padaczkowe (zmienione zachowanie zamiast napadu padaczkowego). Stan somnambuliczny (lunatyczny; sennowłóctwo) jest to dość rzadko spotykany stan zaburzeń świadomości, w którym osobnik znajdując się we śnie dokonuje wielu, często skomplikowanych czynności, np. chodzi po pokoju albo wychodzi poza obręb mieszkania, później wraca do łóżka, przy czym okres ten pokryty jest niepamięcią. Stany te pod wieloma względami przypominają stany hipnotyczne. Tego rodzaju zaburzenia świadomości spotykamy najczęściej u chorych na padaczkę lub u osób z histerycznymi czy psychopatycznymi cechami osobowości. Upojenie senne (przysenne; zespół Elpenora) jest to stan polegający na silnym przedłużaniu się procesu budzenia się ze snu, przy czym zdolność wykonywania poruszeń jest odzyskiwana wcześniej niż czynności psychiczne. Świadomość co do własnej osoby powraca w tych stanach wcześniej niż świadomość i orientacja co do otoczenia czasu i sytuacji. Obserwować można przy tym czasem urojeniowe wypaczenia oceny sytuacji ze skłonnością do interpretacji prześladowczych, co może prowadzić do czynów przestępczych. Zaburzenia tego rodzaju spotykamy rzadko, najczęściej u psychopatów, osób silnie wyczerpanych, po ciężkich przeżyciach i po chorobach cielesnych.