Psychiatria

Zespół onejroidalny (zamroczeniowo-majaczeniowy) snopodobny jest to stosunkowo niegłęboki stan zaburzenia świadomości zawierający w swoim przebiegu zarówno elementy zamroczenia, jak też majaczenia. Są to zaburzenia świadomości o typie marzeń sennych, przebiegające z bogatymi przeżyciami iluzyjnymi i halucynacjami wzrokowymi. Omamy wzrokowe układają się w całe sceny i zdarzenia, w których chory czynnie uczestniczy, jak aktor w przedstawieniu. Życie uczuciowe najczęściej znamionuje lęk, depresja, czasem hipomania. Jest to najbogatszy w treść przeżyć fantastycznych zespół psychopatologiczny. Chorzy uczestniczą w podróżach międzyplanetarnych, zwiedzają niebo, piekło, obserwują i uczestniczą w pochodach, manifestacjach, czasem, w klęskach żywiołowych. W treści przeżyć dominuje zazwyczaj tematyka katastroficzna i religijna. Badanie stanu psychicznego jest zwykle bardzo utrudnione, chorzy niechętnie nawiązują rozmowę z badającym. Wykazują bowiem dezorientację co do własnej osoby (autopsychiczną) jak również co do czasu, miejsca i otoczenia (allopsychiczną). Stany onejroidalne mogą występować w przebiegu infekcji, zatruć, padaczki, po urazach czaszki, w miażdżycy mózgu, nadciśnieniu tętniczym, w psychozach reaktywnych i starczych. Szczególną pozycję kliniczną zajmują stany onejroidalne w schizofrenii, mogą ją inicjować pod postacią tak zwanej onejrofrenii lub mogą wystąpić w osłupieniach receptorycznych w katatonicznej postaci schizofrenii.