Psychiatria

Depresja egzystencjalna są to stany ciężko przebiegających depresji, wywołanych czynnikami reaktywnymi powstające po utracie środków egzystencji materialnej lub załamaniu się wszystkich planów życiowych.

Depresja maskowana - maski depresyjne, określana w piśmiennictwie jako "depresja bez depresji" lub "depresja wegetatywna", jest ona poronną formą kliniczną depresji endogennej. Obniżenie nastroju, zniechęcenie do życia, pesymistyczne oceny samego siebie są mało wyrażone, co stanowi poważne trudności w diagnozie tych stanów. Do masek depresyjnych, a więc objawów pierwszoplanowych w tych stanach zaliczamy: bóle głowy, izolowane zaburzenia snu, obniżenie lub zanik popędu płciowego, zespoły bólowe typu neuralgicznego (np. nerwu trójdzielnego, twarzowego, kulszowego lub inne), zespoły dyskinetyczne przewodu pokarmowego, zespół dławicy piersiowej, lęk przed samodzielnym chodzeniem. Rozpoznanie tych zespołów bólowych jako masek depresyjnych jest dość trudne, potwierdza takie rozpoznanie leczenie tych chorych środkami przeciwdepresyjnymi z dobrym efektem.

Depresja lękowa - jest powikłaniem coraz częściej spotykanym po długotrwałych kuracjach neuroleptykami. Za przyczynę można przyjąć samo działanie leku, bądź wpływ leku można uważać jedynie za pośredni, skoro np. i bez leków (kiedy leków psychotropowych nie było) zdarzało się wychodzenie ze stanu chorobowego (np. z zespołu paranoi-dalnego) poprzez okres depresji. Ten rodzaj depresji ma być skutkiem pustki i bezradności, jakie powstają w psychice po ustąpieniu zespołu urojeniowego. Zapobiegać takiej depresji można łącząc neuroleptyk! właściwe z neuroleptykami tymoleptycznymi. Nie należy natomiast dodawać leków tymoleptycznych właściwych, ponieważ zwykle ujemnie wpływają na zespół podstawowy.

Depresja psychogenna - pojęcie to dotyczy grupy stanów depresyjnych związanych przyczynowo z działaniem urazów psychicznych. Do depresji psychogennych należą: depresje nerwicowe oraz depresje reaktywne.